Kuba

Kuba jest najstarszym w Nowym Świecie krajem skolonizowanym przez Europejczyków. W 1492 roku Krzysztof Kolumb zajął Kubę dla korony hiszpańskiej. Systematycznej kolonizacji dokonał dwadzieścia lat później (1512) Diego de Velásquez. W następnym roku Hiszpanie musieli sprowadzić do pracy na plantacjach trzciny cukrowej i tytoniu niewolników murzyńskich z zachodniej Afryki, ponieważ rdzenni mieszkańcy wyspy zostali zdziesiątkowani przez choroby przywleczone przez Europejczyków i przymusową wyni-szczającąpracę. W1537 roku na wyspie żyło już tylko około 5000 Indian. Pod koniec XVIII wieku Kuba była punktem handlu niewolnikami. W tym też czasie ożywiły się stosunki handlowe ze Stanami Zjednoczonymi. Oprócz plantacji trzciny cukrowej kolonizatorzy zaczęli zakładać plantacje kawy, zwłaszcza po dopuszczeniu Kuby do wolnego handlu w 1818 roku. Powstają wielkie wyspecjalizowane gospodarstwa, zatrudniające dziesiątki niewolników. Coraz bardziej uwidaczniają się różnice społeczne między zamożną warstwą (mieszkającą przeważnie w Hawanie) a bezrolnymi chłopami. Narasta też niezadowolenie niewolników. Począwszy od lat dwudziestych XIX wieku Kuba przeżywa okres krwawych powstań i zamieszek, zarówno na tle ekonomicznym, społecznym, jak i narodowowyzwoleńczym. Doprowadziły one do zniesienia niewolnictwa, a następnie uzyskania niepodległości. I połowa wieku XX to na Kubie rządy kolejnych dyktatorów. W 1958 roku rządzący od i 1933 roku Fulgencio Bati- i sta został obalony przez Fidela Castro, który sprawuje rządy do dzisiaj, skupiając w swych rękach całość władzy wykonawczej (jest głową państwa, szefem rządu, sekretarzem generalnym rządzącej partii i wodzem naczelnym sił zbrojnych). Po początkowym okresie przemian społecznych i gospodarczych (reforma rolna, nacjonalizacja przedsiębiorstw, likwidacja bezrobocia, rozwój oświaty i opieki społecznej) nastąpił głęboki kryzys ekonomiczny. Przyczynił się do tego amerykański bojkot Kuby. Nie pomogła nawet stała pomoc Związku Radzieckiego krajów socjalistycznych. Z powodu znacznego ograniczenia swobód obywatelskich wielu Kubań-czyków ucieka do Stanów Zjednoczonych. Co pewien czas próbują obalić rządy Fidela Castro (emigranci z USA dokonali m.in. przy pomocy Amerykanów nieudanej inwazji w Zatoce Świń w roku 1961). Wykrycie w 1962 roku przez USA stacjonujących na Kubie radzieckich rakiet średniego zasięgu omal nie doprowadziło do światowej wojny nuklearnej. Obecnie po rozpadzie Związku Radzieckiego kryzys gospodarczy się pogłębił. Kraj ogarnęła bieda. Pierwsi Polacy przybyli na Kubę z Santo Domingo z rozbitych Legionów polskich (1803-1805), wysłanych przez Napoleona do stłumienia powstań niewolników murzyńskich. W okresie międzywojennym na Kubie osiedliło się kilka tysięcy emigrantów polskich. Dzisiejsza Polonia jest nieliczna i słabo zorganizowana.